Gra koloru i formy: Półka Carlton jako symbol rewolucji Memphis

W 1981 roku na Milan Furniture Fair świat zobaczył przedmiot, który trudno było nazwać po prostu meblem. Była to półka Carlton — jaskrawa, chaotyczna na pierwszy rzut oka i absolutnie niepodobna do funkcjonalnego minimalizmu tamtych czasów. Jej autorem był Ettore Sottsass, lider radykalnej grupy projektowej Memphis. Swoim pojawieniem Carlton ogłosiła początek epoki postmodernizmu, w której emocje, humor i wizualna gra stały się ważniejsze niż surowa zasada „forma podąża za funkcją”.

Budowa półki Carlton przypomina antropomorficzną figurę z wyciągniętymi na boki rękami — swoisty totem współczesności. Wykonana jest z drewnianych paneli pokrytych plastikowym laminatem. To był świadomy wybór grupy Memphis: celowo używali niedrogich materiałów, które zazwyczaj kojarzyły się z wnętrzami tanich kafeterii, aby rzucić wyzwanie elitarności drogiego drewna i marmuru. Jaskrawe kolory — czerwony, żółty, niebieski i zielony — w połączeniu z kontrastowymi czarno-białymi wzorami „bakterii” tworzyły efekt ożywającego dziecięcego klocka.

Pomimo swojego dziwacznego wyglądu, Carlton jest całkiem funkcjonalnym systemem przechowywania, chociaż jej półki są ustawione pod nietypowymi kątami. Sottsass wierzył, że obiekty powinny mieć swoją „duszę” i charakter, a nie tylko być wygodnymi podstawami dla książek. Carlton stała się ucieleśnieniem wolności od ograniczeń kulturowych i ironicznym komentarzem do społeczeństwa konsumpcyjnego.

Popularność półki Carlton nie gaśnie od ponad czterdziestu lat. Stała się obiektem kolekcjonerskim dla takich ikon stylu, jak David Bowie i Karl Lagerfeld, którzy uwielbiali estetykę Memphis za jej energię i nieprzewidywalność. Dziś Carlton zajmuje honorowe miejsca w największych muzeach na świecie — od Metropolitan w Nowym Jorku po Muzeum Wiktorii i Alberta w Londynie. Pozostaje symbolem tamtego momentu w historii, kiedy design przestał być zbyt poważny i pozwolił sobie być jaskrawy, zuchwały i naprawdę żywy.