Jest ruch za kierownicą, który na pierwszy rzut oka wydaje się błędem: przed wejściem w zakręt kierowca skręca kierownicę w przeciwną stronę. Nie w zakręt, a od niego. Tak właśnie wygląda skandynawski flick - technika z rajdowych tras Skandynawii, gdzie szybkie i precyzyjne wejście w zakręt na śliskiej nawierzchni decydowało o wszystkim.

Wśród tych, którzy chcą nie tylko jeździć, ale naprawdę czuć samochód, stała się ona od dawna punktem odniesienia.

Fizyka jest prosta, ale nieoczywista. Nagłe odchylenie w jedną stronę przesuwa masę samochodu na przeciwną zawieszenie tylne koła otrzymują obciążenie. Jeśli w tym momencie nagle skręcimy w odpowiednim kierunku, tylna oś się urywa i zaczyna wyprzedzać przednią. Kontrolowane oversteer: samochód obraca się w kierunku apeksu szybciej i ostrzej, niż pozwala na to zwykłe kierowanie. Pilot nie czeka na zakręt, on go inicjuje, poprzez impuls.

Wypracowanie tej techniki w środowisku z przestrzenią na błąd oferują kursy jazdy defensywnej https://chayka-school.com.ua/courses/about-extreme-driving/, gdzie błąd można nie tylko popełnić, ale i przeanalizować.

Flick opiera się na trzech działaniach jednocześnie: odchyleniu od zakrętu, nagłym ruchu kierownicy w przeciwną stronę i precyzyjnym dozowaniu gazu w momencie, gdy tylna oś zaczyna się przesuwać. Spóźniłeś się - zamiast wejścia w zakręt otrzymałeś chaotyczny poślizg. Zredukowałeś gaz nie tam, samochód pojechał prosto. Dodałeś za wcześnie, tylna oś wpadła w poślizg dalej niż planowano.

Poczuć ten moment na zwykłej drodze się nie uda, ponieważ nie ma powtórzeń, nie ma też bezpiecznego błędu. Jedyną rzeczą, która pozostaje bez treningów - to przypuszczenia, gdzie dokładnie się znajduje. W rzeczywistej sytuacji awaryjnej te przypuszczenia nic nie znaczą.

Flick - to nie atrakcja. To praktyczne zrozumienie, jak masa samochodu przemieszcza się podczas nagłych manewrów i jak tym ruchem kierować celowo. Kierowca, który przeszedł to doświadczenie, inaczej czuje samochód wszędzie - w poślizgu na mokrym, przy nagłym omijaniu, przy wychodzeniu z poślizgu. Już nie reaguje, działa z wyprzedzeniem.

Różnica między reaktywnym a proaktywnym prowadzeniem - to umiejętność przewidywania zachowania środka ciężkości wcześniej, niż stanie się problemem. Tu nie chodzi o intuicję i talent. Mowa o konkretnym umiejętności, która rozwija się poprzez powtórzenia w warunkach kontrolowanego obciążenia.

Kontrolowany poślizg i chaotyczny - to to samo zjawisko fizyczne. Różnica polega na tym, kto go uruchomił i czy jest plan na wyjście. Zamknięty plac daje to: kilka dziesiątek powtórzeń, gdzie za każdym razem można wejść trochę dokładniej i zrozumieć, gdzie przebiega granica.

Dla kierowcy, który jest ciekawy, na co stać samochód i na co stać on sam - to nie tylko trening. To sprawdzian, którego większość nigdy nie przechodzi, bo po prostu nie szuka miejsca, gdzie można to przeprowadzić bezpiecznie.