Wyrażenie „Lorem ipsum” jest znane wszystkim, którzy choć raz pracowali z designem, układem lub szablonami stron internetowych. To klasyczny wypełniacz tekstu, który jest używany do demonstracji czcionek, struktury strony lub wyglądu dokumentu zanim pojawi się prawdziwa treść. Takie teksty nazywane są „ryborydkiem” lub placeholder text.

Pomimo bezsensowności na pierwszy rzut oka, Lorem ipsum ma łacińskie pochodzenie. Jego korzenie sięgają dzieła Cycerona „De finibus bonorum et malorum” („O granicach dobra i zła”), napisanego jeszcze w 45 roku p.n.e. Współczesna wersja została zniekształcona przez typografów w XVI wieku — wzięli oni fragmenty oryginalnego tekstu i przestawili słowa, aby uzyskać neutralny zestaw liter, który wygląda jak spójny język, ale nie ma sensu.

Po raz pierwszy Lorem ipsum zaczął być szeroko stosowany w XX wieku dzięki szablonom wydawniczym firmy Letraset, a następnie — w erze cyfrowej dzięki edytorom takim jak Aldus PageMaker. Obecnie jest standardem w webdesignie: na przykład, przy tworzeniu stron w Figma czy WordPress często wstawia się go do bloków, aby zobaczyć, jak będzie wyglądać gotowa strona.

Główna idea takiego tekstu — nie odwracać uwagi czytelnika. Kiedy projektant pokazuje klientowi makietę, treść nie powinna wpływać na postrzeganie kompozycji, kolorów czy typografii. Dlatego łacińsko brzmiący „bezsensowny” tekst — to idealne rozwiązanie.

Dziś Lorem ipsum ma mnóstwo zabawnych wariacji, stworzonych dla rozrywki projektantów i deweloperów. W sieci pojawiły się generatory na każdy gust: „Cupcake ipsum” wypełnia tekst nazwami ciast i polew, „Zombie ipsum” — frazami ze świata horroru, a „Bacon ipsum” — opisami mięsa i grilla.

Tak więc, Lorem ipsum to nie tylko zbiór dziwnych słów, ale część kultury designu i wydawnictwa, która pomaga twórcom skupić się nie na tekście, a na formie.