Shoji Kawamori, znany jako jeden z najbardziej pomysłowych projektantów mechanicznych w anime oraz reżyser i scenarzysta, podzielił się szczegółami na temat swojego nowego filmu Labyrinth. W centrum historii znajduje się uczennica, którą pochłania smartfon, po czym trafia do świata gigantycznych mechanizmów i żywych „naklejek”, podczas gdy jej smartfonowa wersja powoduje chaos w rzeczywistym świecie.

Kawamori nazywa film nie tylko historią o ucieczce, ale także rozmową o tym, jak zaakceptować w sobie nawet tę część, która przeraża. Według niego film stał się również sposobem na obrócenie tematu smartfonów, mediów społecznościowych i tego, jak stały się one częścią osobistej tożsamości.

Reżyser opowiedział, że pierwsza idea przyszła mu do głowy ponad dziesięć lat temu po śnie o Yokohamie, gdzie podniósł z ziemi obcy smartfon. Wtedy zaskoczyła go myśl, że telefon dla współczesnego człowieka to niemal symbol osobowości, ponieważ wewnątrz przechowywane są połączenia, historia przeglądarki i zdjęcia. Później, gdy przypadkowo rozbił ekran własnego smartfona, to jeszcze bardziej wzmocniło jego zamysł.

W obecnej formie projekt zaczął się kształtować około 5–6 lat temu, a aktywna praca w studiu trwała około półtora roku. Do filmu zespół Sanzigen wykorzystał 3DCG dla ludzkich postaci, ale Kawamori starał się zachować uczucie animacji 2D. Uważa, że 3DCG szczególnie dobrze sprawdza się w scenach tańca, akcji i koncertów na żywo, chociaż sama technologia może sprawić, że obraz stanie się zbyt sztywny, jeśli nie będzie dopracowywany ręcznie.

Główną bohaterkę użyczyła głosu Suzuka z Atarashii Gakko!, i to jej pierwsze doświadczenie jako seiyuu. Kawamori wyjaśnił, że szukał głosu z silną obecnością dla postaci, która nie boi się robić wszystkiego po swojemu dla 100 milionów polubień. Zauważył również, że podczas nagrywania Suzuka stopniowo ujawniała bardziej wrażliwą stronę, która dobrze współgrała z historią Shiori.

Muzykę do filmu napisał yonkey, znany z pracy nad piosenkami dla Atarashii Gakko!. Zdaniem Kawamoriego, jego brzmienie łączy świeżość dla młodszej publiczności i smak bliski ludziom jego pokolenia, co pasuje do świata, w którym krzyżują się rzeczywistość i smartfonowy labirynt.

Osobno reżyser wyjaśnił, że Labyrinth dla niego to nie ucieczka do bezpiecznego „Neverlandu”, ale historia o przezwyciężaniu samego siebie. Jego zdaniem wiele historii isekai daje widzowi możliwość po prostu schowania się przed problemami, podczas gdy w tym filmie postacie muszą przejść przez wewnętrzną ścianę, aby dorosnąć i się zmienić. Kawamori podkreślił również, że smartfony i media społecznościowe mają znacznie większy wpływ, niż się wydaje: to wygodne, ale bardzo potężne narzędzia, a film pokazuje tę siłę jako coś, co warto uświadomić.