DNS, czyli System Nazw Domen (Domain Name System), jest systemem, który przekształca zrozumiałe dla ludzi nazwy domen (na przykład, tseivo.com) na adresy IP, które są używane przez komputery do identyfikacji serwerów w sieci.

Przekształcanie nazw na adresy IP

DNS umożliwia użytkownikom korzystanie ze zrozumiałych dla nich nazw domen zamiast numerycznych adresów IP do uzyskiwania dostępu do stron internetowych i innych zasobów w Internecie.

Podział domen

DNS odpowiada za hierarchiczną organizację nazw domen i podział zarządzania nimi między różnymi rejestratorami i serwerami DNS.

Dostępność i skalowalność

DNS zapewnia skalowalność i dostępność, umożliwiając wielofunkcyjnym serwerom obsługę zapytań o przekształcanie nazw domen na odpowiednie adresy IP.

DNS działa na podstawie rozproszonej bazy danych, która obejmuje hierarchiczną strukturę domen. Ta struktura zawiera domeny główne, krajowe domeny najwyższego poziomu (na przykład, .com, .org, .net) oraz konkretne domeny (na przykład, tseivo.com). Serwery DNS są rozmieszczone na całym świecie i współdziałają ze sobą, aby zapewnić przekształcanie nazw domen na odpowiednie adresy IP.

DNS została opracowana w 1983 roku i ustanowiona jako standard Internetu. Jednym z jej głównych celów było ułatwienie dostępu do zasobów za pomocą zrozumiałych dla ludzi nazw domen, zamiast zapamiętywania numerycznych adresów IP.