Haker (ang. heckler) — to osoba, która publicznie przerywa wystąpienie mówcy, artysty lub polityka okrzykami, pytaniami lub prowokacyjnymi uwagami. Główną cechą hakera jest nie tylko reakcja, ale aktywne wtrącanie się w przebieg wystąpienia.

W nowoczesnym znaczeniu to — słuchacz lub widz, który celowo komentuje, przerywa lub prowokuje podczas publicznego wystąpienia.

Ciekawe, że słowo heckler pierwotnie nie miało żadnego związku z wystąpieniami.

W średnioangielskim czasownik heckle oznaczał proces obróbki lnu lub konopi — włókna „czesano” specjalnym grzebieniem (heckle). 

Nowoczesne znaczenie wiąże się z Brytanią, w szczególności ze Szkocją.

W XIX wieku wśród robotników przemysłu tekstylnego (szczególnie w Dundee) istniała praktyka: podczas pracy jeden z nich czytał na głos gazety lub wiadomości, a inni aktywnie reagowali — komentowali, przerywali, spierali się.

To właśnie to zachowanie zaczęto nazywać heckling, a ludzi, którzy tak wtrącali się w „czytanie”, — hecklers. Stąd słowo stopniowo nabrało znaczenia:

Później termin przeszedł do sfery politycznej. W Brytanii to heckle oznaczało aktywne i często agresywne zadawanie pytań mówcy podczas wystąpienia.

Do końca XIX wieku (około lat 80. XIX wieku) słowo heckler ugruntowało się w znaczeniu bliskim współczesnemu — jako osoba, która przerywa wystąpienie z sali.

Ważne jest, że początkowo heckling nie był postrzegany wyłącznie negatywnie.

W kulturze politycznej Brytanii była to część publicznej komunikacji:

To znaczy, że haker historycznie był nie tylko „zakłócaczem porządku”, ale także aktywnym uczestnikiem publicznej dyskusji.

Dopiero z rozwojem teatru, koncertów i bardziej sformalizowanych formatów wystąpień takie zachowanie zaczęło być postrzegane jako niepożądane wtrącenie.

Dziś termin ma węższe i przeważnie negatywne znaczenie.

Haker — to osoba z sali, która nie jest częścią wystąpienia i wtrąca się w nie okrzykami, krytyką lub prowokacjami, naruszając ustalony format komunikacji między tymi, którzy są na scenie, a publicznością.