• Udział biorą tylko kardynałowie, którzy w momencie śmierci papieża nie mają jeszcze 80 lat.
• Odbywa się w Kaplicy Sykstyńskiej w Watykanie.
• Głosowanie trwa, dopóki jeden z kandydatów nie uzyska dwóch trzecich głosów.
• Wyniki głosowania ogłaszane są przez dym:
  • Czarny dym (spalanie kart do głosowania z domieszkami) — papież jeszcze nie został wybrany.
  • Biały dym — nowy papież został wybrany.

Kardynał — to wysokiej rangi duchowny w Kościele rzymskokatolickim, który wchodzi w skład kolegium kardynalskiego i, między innymi, ma prawo wybierać papieża.

• Ochrzczenie mężczyzna
• Katolik
• Teoretycznie nie trzeba być kapłanem (ale jeśli wybiorą świeckiego, musi on zostać pilnie wyświęcony na kapłana, biskupa, a następnie ogłoszony papieżem)

• Od ponad 600 lat wszyscy papieże byli kardynałami-biskupami, czyli bardzo doświadczonymi hierarchami kościelnymi.
• Główni kandydaci to wpływowi kardynałowie z kierowniczych stanowisk w Watykanie lub arcybiskupi dużych diecezji na świecie.

• Wybranego pytają: "Czy przyjmujesz wybór?"
• Jeśli się zgadza, pytają go: "Jakie imię przyjmujesz?"
• Następnie pojawia się na balkonie bazyliki św. Piotra z ogłoszeniem:
  "Habemus Papam" — "Mamy papieża!"

W rzeczywistości Włoch może zostać papieżem, i w historii było ich bardzo wielu. Po prostu w ostatnich dziesięcioleciach Kościół świadomie wybiera papieży z innych krajów, aby podkreślić uniwersalny charakter Kościoła katolickiego (to globalna wspólnota, w której większość wiernych dzisiaj żyje nie w Europie, ale w Ameryce Łacińskiej, Afryce, Azji) oraz pokazać, że Watykan to nie tylko "włoski kościół", ale kościół dla całego świata. Również jednym z celów takiej decyzji — pozbycie się oskarżeń o nepotyzm i wpływy włoskiej polityki, ponieważ wcześniej, gdy papieżami niemal zawsze zostawali Włosi, rodziło to korupcję w kurii (wewnętrznym aparacie Watykanu), nadmierny wpływ włoskiej arystokracji i rządu. Dlatego wybór zagranicznych papieży pomaga oczyścić wizerunek Kościoła i pokazać, że wybory są prawdziwe, a nie polityczną grą.

Kuria — to aparat administracyjny Watykanu, który pomaga papieżowi zarządzać Kościołem na całym świecie. Pełna nazwa — Kuria Rzymska (Curia Romana). Jej główne funkcje: gotować decyzje dla papieża; kontrolować wykonanie jego poleceń; koordynować działalność biskupów, zakonów i organizacji katolickich na całym świecie; prowadzić sprawy związane z wiarą, dyscypliną, liturgią, prawem kanonicznym itd.

Jak państwo, Watykan łączy religijne, historyczne i polityczne znaczenie, pozostając unikalnym fenomenem w historii świata.

Historia Watykanu jest ściśle związana z chrześcijaństwem od jego początków. Zgodnie z przekazami, na tej ziemi został pochowany apostoł Piotr — jeden z najbliższych uczniów Jezusa Chrystusa, którego katolicy uważają za pierwszego papieża. Nad jego grobem w IV wieku zbudowano pierwszą bazylikę św. Piotra. W średniowieczu papież nie tylko był autorytetem duchowym, ale także posiadał władzę świecką, kontrolując duże terytoria na terenie współczesnych Włoch, które nazywano Państwami Papieskimi. Jednak w XIX wieku w wyniku zjednoczenia Włoch te ziemie zostały anektowane, a papież faktycznie stracił władzę świecką. Dopiero w 1929 roku, kiedy podpisano traktaty laterańskie między papieżem Piusem XI a rządem Benito Mussoliniego, Watykan oficjalnie stał się suwerennym państwem. Od tego czasu ma swój rząd, monetę, pocztę, stosunki dyplomatyczne oraz niezależną administrację.