Spis treściKliknij link, aby przejść do wybranego miejsca
Ta treść została automatycznie przetłumaczona z ukraińskiego.
Shamisen - to tradycyjny japoński instrument strunowy, który przypomina banjo. Ma trzy struny, które są strojone za pomocą trzech dużych śrub w górnej części instrumentu.
Obudowa shamisen zazwyczaj wykonana jest z różnych rodzajów drewna, takich jak karjan, czerwone drzewo lub sandałowe, i ma formę długiego, cienkiego gryfu, który kończy się okrągłą pudłem rezonansowym. Obie strony pudła rezonansowego pokryte są skórą (często używa się skóry kota lub psa, chociaż nowoczesne instrumenty mogą używać materiałów syntetycznych).
Shamisen jest używany w różnych formach japońskiej muzyki, w tym ludowej, klasycznej i teatralnej (na przykład w takich tradycyjnych formach teatru, jak kabuki i bunraku). Gra na shamisen wymaga od wykonawcy użycia specjalnego narzędzia, zwanego "bachi", do szarpania strun.
Kiedy i gdzie pojawił się shamisen?
Shamisen pojawił się w Japonii w XVI wieku. Instrument ma swoje korzenie w starszym trzystrunowym instrumencie "sanxian", który przybył z kontynentalnych Chin przez Okinawę, gdzie został przystosowany do instrumentu znanego jako "sanshin".
Kiedy sanshin dotarł na główne wyspy Japonii, został przystosowany i przekształcony w to, co teraz znamy jako shamisen.
Ten instrument był szeroko rozpowszechniony w japońskiej muzyce, szczególnie w takich formach jak kabuki i bunraku, a także w różnych gatunkach muzyki ludowej i popularnej.
Ten post nie ma jeszcze żadnych dodatków od autora.
