Czasami świeca wypala się tylko wokół knota, podczas gdy wzdłuż ścianek naczynia pozostaje gruba warstwa twardego wosku. Z każdym zapaleniem zagłębienie staje się coraz bardziej widoczne, knot opada coraz niżej, a świeca zaczyna przypominać mały krater. Takie nierównomierne palenie nazywa się tunelowaniem.

Problem nie dotyczy tylko wyglądu. Podczas tunelowania znaczna część wosku pozostaje niewykorzystana, płomień stopniowo słabnie, a aromatyczna świeca gorzej rozprzestrzenia zapach. W głębokim zagłębieniu płomieniowi może również brakować powietrza, przez co zaczyna migotać, kopcić lub w ogóle gaśnie.

Najczęściej tunel powstaje, gdy świecę gasi się zbyt szybko. Płomień zdąży stopić tylko małe kółko wokół knota, a brzegi pozostają twarde. Podczas następnego zapalenia ciepło ponownie koncentruje się wewnątrz tego zagłębienia, przez co dołek stopniowo staje się głębszy.

Szczególnie ważne jest pierwsze palenie. Wskazane jest, aby górna warstwa wosku stopniała prawie do ścianek naczynia, zanim świecę zgasi się. Jeśli tak się nie stanie, na powierzchni pozostaje pierścień twardego wosku, który często nazywa się „pierścieniem pamięci”.

Jednak nie zawsze winny jest właściciel świecy. Przyczyną może być źle dobrany knot — na przykład zbyt cienki do średnicy naczynia lub konkretnego składu wosku. Mały płomień po prostu nie wydziela wystarczająco dużo ciepła, aby stopić całą powierzchnię. Na palenie wpływa także rodzaj wosku, ilość kompozycji zapachowej i barwnika, kształt naczynia oraz położenie knota. Jeśli nowa świeca tworzy głębokie zagłębienie nawet po wystarczająco długim paleniu, problem prawdopodobnie tkwi w jej konstrukcji.

Wyrażenie „wosk pamięta” nie powinno być rozumiane dosłownie. Wosk nie przechowuje informacji o wcześniejszym paleniu. To tylko metaforyczna nazwa procesu, który stopniowo wzmacnia sam siebie.

Po krótkim paleniu w centrum świecy pozostaje zagłębienie. Następnym razem knot znajduje się niżej od brzegów, a woskowe ścianki częściowo odgradzają płomień. Ciepło koncentruje się wewnątrz utworzonego tunelu, przez co centralna część nadal się topnieje, a brzegi pozostają chłodniejsze. Im głębsze zagłębienie, tym trudniej wyrównać powierzchnię.

Tak więc „pamięć wosku” to nie osobna cecha materiału, a skutek kształtu, jaki świeca przyjęła po wcześniejszych zapaleniach.

Popularnym punktem odniesienia jest około jednej godziny palenia na każde 2,5 centymetra średnicy świecy. Na przykład świeca o szerokości około 7,5 centymetra może potrzebować do trzech godzin, aby wosk stopniał prawie na całej powierzchni.

Jednak to tylko punkt odniesienia, a nie uniwersalna formuła. Przede wszystkim należy przestrzegać instrukcji producenta. Zazwyczaj nie zaleca się pozostawiania świecy zapalonej dłużej niż na cztery godziny z rzędu. Przed ponownym użyciem powinna całkowicie ostygnąć.

Nie warto przedłużać pierwszego palenia w nieskończoność, próbując za wszelką cenę stopić wosk do samych ścianek. Jeśli w zalecanym czasie stopiona pozostaje tylko wąska część wokół knota, prawdopodobnie nie odpowiada on rozmiarowi świecy.

Przed każdym zapaleniem knot zwykle przycina się do około 5–6 milimetrów. Zbyt długi knot może tworzyć duży niestabilny płomień, kopcić i nadmiernie nagrzewać naczynie. Jednocześnie nie należy przycinać go zbyt krótko: słabemu płomieniowi będzie trudniej topnieć wosk, a sam knot może zatonąć.

Płytkie zagłębienie często można wyrównać za pomocą folii aluminiowej. Zatrzymuje ona część ciepła nad powierzchnią świecy i pomaga stopić wosk przy ściankach.

Paskiem folii owija się górną część naczynia, a jej brzegi lekko zaginają do wewnątrz, tworząc rodzaj kopuły. W centrum należy koniecznie zostawić szeroki otwór dla płomienia i swobodnego dostępu powietrza. Folia nie powinna dotykać knota, wisieć bezpośrednio nad ogniem ani zasłaniać otworu naczynia.

Świecę stawia się na równej, ognioodpornej powierzchni, zapala i stale kontroluje. Gdy górna warstwa wosku stopnieje i powierzchnia się wyrówna, świecę gasi się, pozwala folii nieco ostygnąć, a następnie ostrożnie ją zdejmuje.

Nie warto szczelnie zakrywać świecy folią, aby przyspieszyć proces. Może to zakłócić dostęp powietrza i prowadzić do nadmiernego nagrzewania wosku i naczynia. Jeśli szkło staje się zbyt gorące, płomień kopci, wyraźnie zwiększa się lub zbliża do folii, świecę należy natychmiast zgasić.

Metoda z folią nie jest uniwersalna. Jeśli producent zabrania zakrywania świecy lub naczynie ma nietypowy kształt, lepiej nie eksperymentować.

Najlepiej naprawiać tunelowanie, gdy dołek pozostaje płytki. Jeśli knot znalazł się na dnie wąskiego tunelu, prawie nie wystaje ponad wosk lub ciągle gaśnie, proste podgrzewanie może być niewystarczające. Część wosku wokół knota czasami ostrożnie usuwa się po całkowitym ostygnięciu świecy, ale to tylko daje płomieniowi więcej przestrzeni i nie eliminuje problemu źle dobranego knota.

Nawet jeśli udało się wyrównać powierzchnię, świeca może znów zacząć tunelować. Jeśli to się zdarza po każdym zapaleniu, najprawdopodobniej przyczyna nie leży w sposobie użycia, ale w konstrukcji samej świecy.

Nie należy próbować naprawiać świecy z pękniętym, uszkodzonym lub zdeformowanym naczyniem. Należy również zaprzestać jej używania, gdy na dnie pozostaje około 1–1,5 centymetra wosku. Jeśli płomień opadnie zbyt blisko dna, naczynie może się przegrzać.

Porada „zostaw świecę palącą, aż cały wosk stopnieje” ma ważne ograniczenie. Długotrwałe palenie nagrzewa nie tylko wosk, ale i samo naczynie. Nawet szkło odporne na wysokie temperatury nie jest chronione przed uszkodzeniami w przypadku nadmiernego lub nierównomiernego nagrzewania. Szczególnie niebezpieczne jest, gdy knot przesunął się na bok, a płomień znalazł się blisko ścianki.

Świecy nie można przenosić, gdy wosk jest płynny, zostawiać bez nadzoru ani stawiać w pobliżu przeciągów i łatwopalnych przedmiotów. Naczynie powinno stać na równej, ognioodpornej powierzchni. Jeśli producent wskazał maksymalny czas jednego palenia, nie należy go przekraczać nawet w celu naprawy tunelu.

Równe palenie zależy od kilku czynników: długości palenia, rozmiaru i położenia knota, składu wosku oraz temperatury naczynia. Jeśli świeca uporczywie pali się dołem przy normalnym użytkowaniu, to niekoniecznie jest to twoja wina — czasami po prostu jest źle wykonana.