Rytmiczne ruchy przednimi łapami to jeden z najbardziej charakterystycznych nawyków domowych kotów. Mogą one przeszukiwać łapami miękki koc, poduszkę, pled lub nawet kolana właściciela, często towarzysząc temu mruczeniem, półprzymkniętymi oczami i całkowicie zrelaksowaną postawą. Z boku takie zachowanie wygląda niemal jak swoisty rytuał, który powtarza się wciąż na nowo.

Przez długi czas uważano, że to tylko wspomnienie wczesnego dzieciństwa, kiedy kocięta naciskały łapkami na brzuch matki podczas karmienia. Jednak współczesne badania zachowań kotów pokazują, że wszystko jest znacznie ciekawsze. Ten nawyk łączy w sobie kilka naturalnych mechanizmów: wczesne instynkty, sposoby oznaczania terytorium, przygotowanie miejsca do odpoczynku, redukcję napięcia, a nawet cechy zachowań społecznych.

Dlatego jeden i ten sam ruch może oznaczać zupełnie różne rzeczy — od pełnego poczucia bezpieczeństwa po chęć pozostawienia własnego zapachu w ulubionym miejscu.

Jeszcze zanim kocięta otworzą oczy, już potrafią ugniatać brzuch matki.

Podczas karmienia maluchy rytmicznie naciskają przednimi łapkami na gruczoły mleczne kotki. Takie ruchy stymulują wydzielanie mleka i pomagają kociętom uzyskać więcej jedzenia.

U wielu ssaków zachowanie młodych znika po dorastaniu. U kotów część takich nawyków pozostaje.

Biolodzy nazywają to neotenia — zachowaniem niektórych dziecięcych cech w dorosłym wieku. Domowe koty demonstrują to dość często. Na przykład, miauczą znacznie więcej niż dzikie dorosłe koty, a także często nadal „ugniatają” łapami, chociaż od dawna nie karmią się mlekiem matki.

Dlatego wiele kotów zaczyna ugniatać koc lub kolana właściciela właśnie wtedy, gdy czują się maksymalnie spokojne i chronione.

Przez długi czas uważano, że „ugniatanie” to tylko pozostałość kociej zachowania. Dziś badacze sądzą, że wszystko jest nieco bardziej skomplikowane.

Gdyby chodziło tylko o dziecięce wspomnienia, wszystkie koty zachowywałyby się tak samo. W rzeczywistości jedne ugniatają łapami codziennie, inne — tylko sporadycznie, a niektóre prawie wcale tego nie robią.

Dlatego to zachowanie ma także inne funkcje, które uformowały się już w dorosłym życiu.

Na poduszkach kocich łap znajdują się specjalne gruczoły zapachowe.

Człowiek prawie nie wyczuwa ich zapachu, ale dla innych kotów jest to ważne źródło informacji.

Kiedy kot rytmicznie naciska łapami na koc, kanapę lub inne powierzchnie, zostawia tam swój zapach. W ten sposób zwierzę jakby mówi: „Tutaj jest bezpiecznie. To znajome miejsce. Należy do mnie”.

Dlatego koty często ugniatają te rzeczy, z których korzystają najczęściej: ulubiony koc, miejsce do spania, fotel lub ubranie właściciela.

W dzikiej naturze koty rzadko kładą się odpoczywać po prostu na ziemi.

Przed tym, jak się ułożą, ugniatają trawę, liście lub inną roślinność. Pomaga to uczynić powierzchnię bardziej równą, usunąć drobne gałązki i upewnić się, że w pobliżu nie ma niepożądanych owadów czy innych małych zwierząt.

Domowym kotom nie jest to już potrzebne, ale instynkt pozostał.

Dlatego wiele pupili przez kilka sekund aktywnie ugniata koc lub poduszkę przed tym, jak w końcu kładą się spać.

Wielu właścicieli martwi się, gdy kot zaczyna ugniatać ich.

W rzeczywistości w większości przypadków to bardzo dobry znak.

Podczas „ugniatania” kot czuje się na tyle spokojnie, że pozwala sobie wrócić do zachowania, które kojarzy się z pierwszymi tygodniami życia.

Jeśli jednocześnie mruczy, powoli mruży oczy lub nawet zasypia obok, to świadczy o wysokim poziomie zaufania do człowieka.

Dlatego wielu specjalistów uważa takie zachowanie za jeden z oznak emocjonalnego komfortu.

Czasami przyjemne mruczenie nagle staje się bolesne — kot zaczyna wysuwać pazury.

To nie oznacza, że jest zły lub chce podrapać właściciela.

Podczas silnego relaksu ruchy stają się bardziej intensywne, a pazury mogą wysuwać się niemal automatycznie. Podobnie kocięta naciskają łapkami na brzuch matki podczas karmienia.

Jeśli to powoduje dyskomfort, wystarczy położyć na kolanach gruby koc lub miękki pled. Nie warto karać kota za to — nie próbuje cię zranić.

U niektórych kotów „ugniatanie” towarzyszy ssaniu tkaniny.

Najczęściej obserwuje się to u zwierząt, które zostały zbyt wcześnie odstawione od matki lub które przeżyły silny stres w młodym wieku.

Dla większości takich kotów to zachowanie pozostaje sposobem na samouspokojenie. Jakby wracają do znajomego poczucia bezpieczeństwa.

Jeśli kot tylko trochę ssie tkaninę i jej nie połyka, zazwyczaj nie ma powodów do niepokoju.

Jednak jeśli zwierzę zaczyna gryźć lub połykać kawałki tkaniny, sierści czy innych materiałów, warto skonsultować się z weterynarzem. Takie zachowanie może być oznaką zaburzenia znanego jako pika.

Nie.

Jedne robią to prawie codziennie, inne — tylko sporadycznie, a niektóre w ogóle prawie nie demonstrują takiego zachowania.

Na to mogą wpływać charakter zwierzęcia, warunki, w jakich dorastało, wczesne doświadczenia, poziom lęku, a nawet rasa. Na przykład, u niektórych ras wschodnich „ugniatanie” i ssanie tkaniny występuje nieco częściej, chociaż takie zachowanie może występować u każdego domowego kota.

Brak tego nawyku nie oznacza, że kot jest mniej przywiązany do właściciela.

W większości przypadków — nie.

Wręcz przeciwnie, „ugniatanie” zazwyczaj wiąże się z poczuciem spokoju.

Jednak każde zachowanie może stać się nadmierne. Jeśli kot godzinami natrętnie ugniata tę samą rzecz, łączy to z ciągłym ssaniem tkaniny, nagle zmienił nawyki lub zaczął wykazywać inne oznaki lęku, może to świadczyć o stresie lub problemach zdrowotnych.

W takim przypadku warto skonsultować się z weterynarzem lub specjalistą od zachowań zwierząt.

Domowe koty żyją obok ludzi już od około dziesięciu tysięcy lat, ale wiele ich instynktów prawie się nie zmieniło.

Wciąż oznaczają terytorium zapachami, polują nawet na pełny żołądek, uważnie badają nowe przedmioty i zachowują niektóre dziecięce formy zachowania.

„Ugniatanie” łapami należy właśnie do takich nawyków. Kiedyś pomagało kociętom uzyskać więcej mleka, a dorosłym przodkom domowych kotów — przygotować miejsce do odpoczynku. Dziś to zachowanie stało się także sposobem na wyrażenie spokoju, zaufania i poczucia bezpieczeństwa.

Dlatego, gdy kot wygodnie układa się obok, zaczyna mruczeć i rytmicznie ugniatać łapami, nie tylko powtarza dawny instynkt. Najczęściej oznacza to, że obok ciebie czuje się na tyle komfortowo, jakby znów znalazł się w najbezpieczniejszym miejscu swojego życia.