Gotyka — to styl architektoniczny i artystyczny, który powstał w Europie około XII wieku i panował do XVI wieku. Najściślej związany jest z budową katedr, klasztorów i miejskich świątyń, które miały nie tylko praktyczne, ale i głębokie symboliczne znaczenie.

W kontekście architektury gotyka — to przede wszystkim o wysokości, świetle i poczuciu skierowania ku górze. Budynki jakby „ciągną się” ku niebu, podkreślając duchowy związek człowieka z boskością. Dlatego gotyckie katedry wyglądają tak majestatycznie i nawet nieco nierealnie.

Podstawowe cechy gotyki:

Dzięki tym rozwiązaniom konstrukcyjnym ściany można było robić cieńsze i „oddawać” więcej przestrzeni pod okna. Dlatego w gotyce pojawiają się ogromne witraże, w tym słynne okna różane.

Gotyka — to nie tylko technika, ale i idea. Światło uważano za przejaw boskiej obecności, dlatego wnętrza świątyń starano się maksymalnie wypełnić nim. Kolorowe witraże przekształcały zwykłe światło słoneczne w symboliczne — „światło wiary”.

Interesujące jest to, że sama nazwa „gotyka” pojawiła się znacznie później. Wprowadzili ją artyści epoki Renesansu, którzy uważali ten styl za „gruby” i łączyli go z barbarzyńskimi plemionami Gotów. Dziś z kolei gotyk postrzega się jako jeden z najwytworniejszych i najwspanialszych stylów w historii Europy.