Cała oryginalna treść jest tworzona po ukraińsku. Nie wszystkie treści zostały jeszcze przetłumaczone. Niektóre posty mogą być dostępne tylko po ukraińsku.Dowiedz się więcej
Gotyka — to styl architektoniczny i artystyczny, który powstał w Europie około XII wieku i panował do XVI wieku. Najściślej związany jest z budową katedr, klasztorów i miejskich świątyń, które miały nie tylko praktyczne, ale i głębokie symboliczne znaczenie.
W kontekście architektury gotyka — to przede wszystkim o wysokości, świetle i poczuciu skierowania ku górze. Budynki jakby „ciągną się” ku niebu, podkreślając duchowy związek człowieka z boskością. Dlatego gotyckie katedry wyglądają tak majestatycznie i nawet nieco nierealnie.
Podstawowe cechy gotyki:
łuki ostrołukowe (w przeciwieństwie do półokrągłych w stylu romańskim);
wysokie sklepienia;
przypory (zewnętrzne podpory, które wspierają ściany);
duże okna z witrażami;
złożony dekoracyjny ornament kamienny.
Dzięki tym rozwiązaniom konstrukcyjnym ściany można było robić cieńsze i „oddawać” więcej przestrzeni pod okna. Dlatego w gotyce pojawiają się ogromne witraże, w tym słynne okna różane.
Gotyka — to nie tylko technika, ale i idea. Światło uważano za przejaw boskiej obecności, dlatego wnętrza świątyń starano się maksymalnie wypełnić nim. Kolorowe witraże przekształcały zwykłe światło słoneczne w symboliczne — „światło wiary”.
Interesujące jest to, że sama nazwa „gotyka” pojawiła się znacznie później. Wprowadzili ją artyści epoki Renesansu, którzy uważali ten styl za „gruby” i łączyli go z barbarzyńskimi plemionami Gotów. Dziś z kolei gotyk postrzega się jako jeden z najwytworniejszych i najwspanialszych stylów w historii Europy.
