Spis treściKliknij link, aby przejść do wybranego miejsca
Ta treść została automatycznie przetłumaczona z ukraińskiego.
PlayStation opublikowało materiał o stworzeniu Arjuna Devraja z Saros — bohatera, którego zagrał aktor Rahul Kohli. W centrum historii nie tylko sama gra, ale także to, jak zespół doprowadził postać do odpowiedniego brzmienia i charakteru.
Chodzi o dokument backstageowy Finding Carcosa: Becoming Arjun, który pokazuje pracę na planie filmowym dla performance capture — technologii przechwytywania ruchu i mimiki aktorów. W filmie znajdują się ekskluzywne materiały oraz nowe wywiady z Kohli i deweloperami, którzy wyjaśniają, jak Arjun otrzymał swój głos.
Jak aktorzy i technologia zebrali Arjuna Devraja
Reżyser serii dokumentalnej Paul J. Vogel mówi, że chciał nie tylko pokazać techniczny aspekt performance capture, ale także podkreślić ludzki proces za tym. Sam Kohli przyznał, że w swoim pierwszym dniu na planie nienawidził: było to dziwne, niewygodne i bardzo dziwne widzieć siebie w błyszczącym kostiumie do przechwytywania ruchu.
Według aktora, na początku wszystko wygląda bardzo technicznie — nawet kalibracja palców jest częścią pracy. Ale potem scena staje się prawie pusta, a zostają tylko aktorzy, reżyser i scenariusz. Kohli również wspomniał o radzie Troya Bakera, który nazwał to „najczystszą formą aktorstwa”.
Niefortunny dojazd, który pomógł znaleźć odpowiedni głos
Zespół specjalnie zaplanował zdjęcia tak, aby zacząć od bardziej „sennych” scen. Dawało to aktorom przestrzeń, aby najpierw dotknąć postaci, a dopiero potem przejść do bardziej realistycznej, naturalnej gry.
Najciekawszy moment wydarzył się podczas nagrywania teaserowego trailera. Kohli opowiedział, że przez wczesne nagranie i lot musiał przejechać przez całe Los Angeles, ale utknął w korku i przyjechał zły i napięty. W takim stanie nagrał głos Arjuna — i, według niego, właśnie wtedy zespół zrozumiał, że znalazł odpowiednie brzmienie bohatera.
Khaled Osaimi, starszy projektant narracji, szczególnie zauważył, że Kohli jako gracz dobrze rozumiał, jaką postać powinien mieć w grze wideo. Aktywnie dodawał notatki do scenariusza, a współpraca z reżyserem przypominała zespołowi „dwóch dzieci z zabawkowymi figurkami”.
Ten post nie ma jeszcze żadnych dodatków od autora.