Jidaigeki - to gatunek japońskiego kina, teatru i literatury, który przenosi widza lub czytelnika w czasy feudalnej Japonii, głównie w okresie Edo (1603-1868). Nazwa pochodzi od japońskich słów "時代劇" (jidai - "epoka", geki - "drama/sztuka"), co dosłownie oznacza "drama historyczna".

W jidaigeki opowiadane są historie o samurajach, ninja, wieśniakach i możnowładcach, ukazywane są kodeksy honorowe, sztuki walki oraz codzienne życie tamtych czasów. Gatunek ten słynie z epickich pojedynków na miecze, intryg, lojalności i zdrad, a także z kulturowych detali, które dają wyobrażenie o japońskiej historii i tradycjach.

Ważnymi cechami jidaigeki są:

Gatunek ten zainspirował nie tylko japońskich filmowców, ale także zachodnich reżyserów - od samurajskich epopеи Akiry Kurosawy po liczne hollywoodzkie remaki. Jidaigeki pozwala zanurzyć się w atmosferę starożytnej Japonii, poczuć dramat historycznych wydarzeń i mistrzostwo sztuk walki.