Spis treściKliknij link, aby przejść do wybranego miejsca
Model międzygałęziowych powiązań materialnych jest wykorzystywany w krótkoterminowym i średnioterminowym prognozowaniu do różnych obliczeń zrównoważonego rozwoju gospodarki kraju (regionu).Podstawowe kwadranty modeluOgólny schemat łańcucha tworzenia wartości (przykład dla produkcji materialnej)Podstawowe pojęcia i terminy
Ta treść została automatycznie przetłumaczona z ukraińskiego.
Model międzygałęziowych powiązań materialnych jest wykorzystywany w krótkoterminowym i średnioterminowym prognozowaniu do różnych obliczeń zrównoważonego rozwoju gospodarki kraju (regionu).
Można wyróżnić trzy typowe zadania:
- określenie wielkości produkcji według gałęzi, które zapewniają zadane warianty końcowego spożycia
- określenie wielkości końcowego spożycia na podstawie zadanych wielkości produkcji gałęzi
- obliczenia wielkości produkcji i końcowego spożycia z mieszanym składem niewiadomych
Podstawowe kwadranty modelu
Pierwszy kwadrant — podział produkcji między gałęziami (produkty pośrednie)
Drugi kwadrant — produkty końcowe wszystkich gałęzi, które wychodzą z sfery produkcji do końcowego wykorzystania (na konsumpcję i akumulację)
Trzeci kwadrant — struktura wartościowa produktu krajowego brutto i importu (wynagrodzenia, podatki, dotacje, zysk netto itp.)
Ogólny schemat łańcucha tworzenia wartości (przykład dla produkcji materialnej)
Podstawowe pojęcia i terminy
Rentowność (R) gospodarstw ekonomicznych regionów określa się jako procentowy stosunek czystego zysku przedsiębiorstw danego terytorium (P) do sumy jego wydatków (S).
R=P/S*100 %
Z efektywnością ekonomiczną produkcji ściśle związany jest wskaźnik wydajności pracy gospodarstw, którego podstawą jest stosunek wielkości wyprodukowanej (sprzedanej) produkcji do nakładów pracy. Wydajność pracy mierzy się ilością produktów lub usług wyprodukowanych przez pracownika w jednostce czasu:
LP=V/L
gdzie
LP — wydajność pracy
V — wielkości sprzedanej produkcji (towarów, prac, usług)
L — liczba pracujących
Wyposażenie w kapitał lub wyposażenie w środki trwałe — to wartość środków trwałych przedsiębiorstwa przypadająca na jednego pracownika
Fₐ=F/L
gdzie
Fₐ — wyposażenie w kapitał pracy
F — średnioroczna wartość bilansowa aktywnych środków trwałych
L — średnioroczna liczba pracowników (personelu przemysłowego)
Wydajność kapitału lub zwrot z aktywów wyraża relacje produkcyjne dotyczące efektywności ekonomicznej wykorzystania środków produkcji.
Ilościowe wyrażenie wydajności kapitału sprowadza się do stosunku wielkości sprzedanej produkcji (towarów, prac, usług) do wielkości wykorzystanych do ich uzyskania środków produkcji:
Fᵣ=V/F
gdzie
Fᵣ — wydajność kapitału produkcji
V — wielkości sprzedanej produkcji (towarów, prac, usług) w określonym czasie
F — wartość środków trwałych wykorzystanych do uzyskania produkcji w określonym czasie
Konkurencyjność przedsiębiorstwa — to kompleksowa porównawcza charakterystyka przedsiębiorstwa, która odzwierciedla stopień przewagi zbioru wskaźników jego działalności, które określają sukces przedsiębiorstwa na danym rynku w określonym czasie w odniesieniu do zbioru wskaźników konkurentów
Konkurencyjność branży określa się na podstawie posiadania w niej warunków technicznych, ekonomicznych i organizacyjnych do tworzenia, produkcji i sprzedaży produktów wysokiej jakości, które spełniają wymagania konkretnych grup konsumentów
Konkurencyjna branża gospodarki ma tendencję do dłuższego pozostawania w stanie zrównoważonego wzrostu
Konkurencyjność regionu — to jego zdolność w warunkach konkurencji na podstawie efektywnego wykorzystania zasobów do stymulowania wzrostu wydajności produkcji oraz poziomu życia lokalnej ludności i, odpowiednio, zapewnienia wysokiego statusu konkurencyjnego w przestrzeni geoekonomicznej w długim okresie
- Regiony znajdują się w stanie nie tylko konkurencyjnej walki o dostęp do rynków zewnętrznych, ale także walki o własne rynki i własne terytorium, które przyciągają firmy z innych regionów świata
Ten post nie ma jeszcze żadnych dodatków od autora.
