Ta treść została automatycznie przetłumaczona z ukraińskiego.
Bokeh (bokeh) - to termin używany w fotografii, aby opisać estetyczną jakość rozmycia lub "niefokusowania" w częściach obrazu, które znajdują się poza głównym obszarem ostrości.
Kiedy ludzie mówią o "ładnym bokeh", zazwyczaj mają na myśli gładkie lub przyjemne dla oka rozmyte tło lub pierwszy plan, które nie odciągają uwagi od głównego tematu obrazu. Jakość bokeh w dużej mierze zależy od obiektywu aparatu, używanego jako narzędzie artystyczne do wzmocnienia wizualnego wrażenia z obrazu.
Termin "bokeh" pochodzi z języka japońskiego. Po raz pierwszy został użyty w kontekście fotografii w czasopiśmie "Photo Technique" w 1997 roku. "Bokeh" w języku japońskim oznacza "rozmyty" lub "niejasny", co odzwierciedla właściwości tego efektu fotograficznego.
Warto zauważyć, że w języku japońskim słowo "bokeh" wymawia się jako "bo-kè", ale w zachodnim świecie częściej używa się wymowy "bokeh".
Ten post nie ma jeszcze żadnych dodatków od autora.
