Ta treść została automatycznie przetłumaczona z ukraińskiego.
Pusty ekran. Migoczący kursor. I masz wrażenie, że patrzysz w otchłań, gdzie ma narodzić się coś nowego. Znajome, prawda? Każdy twórca treści, czy to projektant, czy scenarzysta, zmierzył się ze strachem pustej kartki. Co mówi na ten temat Google: „Strach białej kartki – to obawa przed rozpoczęciem nowego zadania, pisania tekstu lub tworzenia czegoś nowego, co może prowadzić do zastoju i wahania. Pojawia się z powodu niepewności, strachu przed popełnieniem błędu lub braku pewności siebie, i z tym zmagają się przedstawiciele różnych zawodów”.
W rzeczywistości pokonanie go jest bardzo proste — po prostu zacznij. Ale więcej na ten temat później.
Jestem projektantką od ponad 5 lat, więc oczywiście spotkałam się z tym nie raz. Kiedy masz ultra ważny projekt, deadline za godzinę, a nie masz nic, tylko pustkę na ekranie i w głowie. Denerwujesz się, bo zaraz musisz oddać pracę, której nawet nie zacząłeś, a przez nerwy nie możesz nawet myśleć. Uff... Nie da się policzyć, ile razy tak ciągnęłam do końca. Nie będziemy daleko szukać — identyfikacja dla „Byłem Tutaj”.
Miałam w głowie wstępny szkic jeszcze przed dołączeniem do projektu. Miałam gotowe referencje i wstępny plan działania. Ale nawet to mnie nie uratowało. Kiedy pokazałam zespołowi przykłady i pierwsze szkice logo, postanowiłam, że to zdecydowanie za mało, aby w pełni zrozumieć i zanurzyć się w projekt. Opracowałam prezentację koncepcji designu, w której dobrałam referencje nie tylko dotyczące designu, ale i ogólnego klimatu. To był taki ✨specyficzny✨ brief, w którym przepytałam dwóch współzałożycieli „Byłem Tutaj” i otrzymałam nie do końca jasny, ale jednak moodboard.
Wydawałoby się, że mam jasną strategię działania, wystarczy zebrać wszystko w całość i działać. Ale. Zdarzył się on. Strach białej kartki. Patrzyłam na papier (logo zawsze zaczynam od szkiców w notatniku) i nie rozumiałam, w którą stronę mam iść. W warunkach ograniczonego czasu z powodu głównej pracy i ustalonego (przeze mnie) deadline'u, łapałam tylko zastoju, więc oddanie identyfikacji musiałam przesunąć. Na. Cały. Miesiąc. Jednak gdzieś na dwa tygodnie przed ustaloną datą (kiedy już miałam oddać pracę) usiadłam i zmusiłam się do zrobienia czegokolwiek. Otworzyłam Pinterest z fontami graffiti i zaczęłam przerysowywać, na szczęście wiele liter z języka angielskiego można dostosować do ukraińskiego. Po zrobieniu pierwszego szkicu, drugiego, trzeciego, zrozumiałam, że nie było to tak straszne i zastoju, jak wydawało się na pierwszy rzut oka. Dalej praca z kolorami i fontami nie była już taka bolesna. A teraz, widzicie moje starania wszędzie tam, gdzie obecny jest design.
Więc, praktyczne rady, jak obiecałam.
- Zacznij.
To wszystko.
Dobrze, żartuję, ale to naprawdę najważniejsze. Pusta kartka jest straszna tylko wtedy, gdy jest pusta. Zacznij od czegokolwiek, pożartuj, narysuj / napisz coś głupiego. Zawsze można to wymazać. A teraz prawdziwa lista.
-
Nie bój się eksperymentów. Masz możliwość robienia wielu wariacji swojego dzieła. Nie jesteś chirurgiem (mam nadzieję, że oni nie mają takiego strachu), twój ruch nie zrujnuje czyjegoś życia. Tak, nawet twojego.
- Szukaj inspiracji. Uważam, że motywacja > inspiracja. Ale można ją również wywołać. Działaj w zależności od okoliczności. Potrzebny artykuł / esej — otwórz platformę blogową i czytaj cudze myśli, coś na pewno cię poruszy. Potrzebny design / rysunek — otwórz Pinterest, Behance, Instagram i zacznij od powtarzania.
- Spróbuj zmienić otoczenie. Wstań z łóżka i usiądź przy biurku. Idź do ulubionej kawiarni lub parku. Cokolwiek, aby trochę nasycić mózg nowością wokół, tak bym to ujęła, uruchomić go.
- I w końcu, po prostu zacznij. Niech pierwszy, drugi, trzeci wariant będą nieudane. Niech. Ale potem stworzysz coś niesamowicie pięknego.
Więc wnioski! W rzeczywistości ten zastój jest całkowicie normalny i jeśli to odczuwasz — gratulacje, jesteś żywą osobą. Ale warto pamiętać, że sami jesteśmy „kowalami swojego życia” i możemy kontrolować sytuację oraz własne emocje. Jeśli czujesz strach, smutek, niepokój — wylej to. Można nawet na tej samej pustej kartce. Wierzę w ciebie. I w siebie też. I ty w siebie wierz.
Ten post nie ma jeszcze żadnych dodatków od autora.
